H i s t o r i a    d z i e l n i c y    P ó ł n o c   w   C z ę s t o c h o w i e


CZĘŚĆ I    CZĘŚĆ II    CZĘŚĆ III    CZĘŚĆ IV    ROŚLINNOŚĆ    GALERIA    KALENDARIUM    PODZIĘKOWANIA   

Zaczynając naszą opowieść należy przedstawić na początek "Promenadę", największą aleję dzielnicy. Blisko dwu kilometowy pas asfaltu, otoczony zielenią stał się aleją spacerową mieszkańców. Jednak przed dwudziestu laty wyglądała ona inaczej niż dzisiaj.

Promenada przez kilka lat stanowiła dla mieszkańców dzielnicy "Północ" jedyną drogę po której można było suchą nogą dotrzeć do własnego mieszkania.

Uroczyście do użytku oddano spacerową aleję 22 lipca 1975 roku. Dziś wzbogacona jest ogródkami działkowymi, placami zabaw oraz bogatą zielenią.

Po śmierci Czesława Niemena, władze miasta ogłosiły, iż promenada będzie nosić jego imię.

W roku 1978 na opustoszałe po zbiorach pola kiedrzyńskich rolników wkroczyły buldożery i po przewróceniu milionów metrów sześciennych ziemi zaczynały się wyłaniać pierwsze domy mieszkalne.

Montaż torowiska pod pierwszy dźwig-żurawia budowie wykonywano przy użyciu sprzętu samochodowego. Inwestorem rozbudowy osiedla była Wojewódzka Dyrekcja Rozbudowy Miast i Osiedli Wiejskich. Projekt zabudowy Dzielnicy wykonało Biuro Projektów Budownictwa Ogólnego "Miastoprojest". Kierownikiem Pracowni była wówczas mrg inż. arch. Halina Lemańska. Fundamenty pod pierwsze budynki mieszkalne powstały na początku roku 1978, dając początek nowej dzielnicy - "Północnej".

Montaż pierwszego budynku o numerze roboczym 13 rozpoczęto dnia 4 listopada 1978.
(dziś jest to ul.Gajcego 4).


W tym samym czasie częstochowski Kombinat Budowlany rozpoczął pracę nad montażem kolejnych dźwigów-żurawi przy fundamentach kolejnych bloków.

Od tej pory widok żurawi w północnej części miasta przez kolejne 10 lat był nieodłącznym elementem krajobrazu.

Zdjęcie z roku 1984, budynki 125, 126, 127. Ze źródeł wiadomo iż są to ulice Witosa, Drożniaka i Kosmowskiej.

Na zdjęciu widać budowę jednego z bliźniaczych sklepów, które umiejscowione są na terenie całego osiedla.

Budowa osiedla szła na całego, rozpoczęto budowę budynku o pięciu kondygnacjach, posiadającego 104 mieszkania, o łącznej powierzchni 6 000 m kw. Owczesna "trzynastka", która miała obalić wszelkie przesądy dała początek zespołowi osiedlowemu, oznaczonemu literką "A", w którym docelowo miało mieszkać ponad 7 000 mieszkańców. Wkrótce Miejska Rada Narodowa nadała jednostce miano "Osiedla Młodych"


Teren przed budynkiem nr 35, fotolab z dn. 29.09.1979

Pawilon U-4, fotolab z dn. 29.09.1979

Na plac budowy dowieziono i rozładowano komplet okien balkonowych.
Trzynastka okazała się jednak pechowa, pojawiły się błędy w projektach i instalacjach, do tego doszły mrozy, śnieg, a długotrwała zima spowodowała znaczne opóźnienia w budowie. Wcześniej niź budynek 13, skończono budowę minejszego 30-mieszkaniowego budynku nr 14. (dziś ul.Gajcego 6).